Αθήνα  14 – 7 -2026

                                              Αρ. Πρωτ.: 143

ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ

Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΤΟ ΟΧΗΜΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥΣ

Οι προσφυγικές πολυκατοικίες της Λεωφόρου Αλεξάνδρας χτίστηκαν τη δεκαετία του 1930 για να στεγάσουν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και έχουν ιδιαίτερη ιστορική, κοινωνική, αρχιτεκτονική σημασία, αποτελούν τόπο ιστορικής μνήμης. Οι τρύπες που παραμένουν στους τοίχους είναι αδιάψευστος μάρτυρας του μεγάλου αγώνα που έδωσε ο λαός μας τον Δεκέμβρη του ’44. Οι ζημιές από τα κανόνια και τις βόμβες των Άγγλων και των Ελλήνων συνεργατών τους, μαζί και με την εγκατάλειψη στην φθορά, έφεραν τις 8 προσφυγικές πολυκατοικίες σε πολύ κακή κατάσταση.

Όλες τις προηγούμενες δεκαετίες υπήρξαν σχέδια από κυβερνήσεις και Δημοτικές αρχές για να γκρεμιστούν και να χρησιμοποιηθεί ο χώρος για άλλες χρήσεις, τα οποία εμποδίστηκαν και τελικά αποτράπηκαν. Το 2009 με απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού χαρακτηρίστηκαν διατηρητέα μνημεία.

Η σημερινή Περιφερειακή Αρχή το καλοκαίρι 2025 προχώρησε σε προγραμματική σύμβαση με τη Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ) για την αποκατάσταση, τεσσάρων πολυκατοικιών από τις οκτώ, σε εφαρμογή της εγκεκριμένης μελέτης της Περιφερειακής Αρχής ΣΥΡΙΖΑ.

Οι εργαζόμενοι στεκόμαστε ενάντια σε μια αποκατάσταση όπως αυτή που σχεδιάζεται, καθώς δεν διαμορφώνεται ένα συνολικό σχέδιο, που να αφορά το σύνολο της περιοχής, και με ευθύνη του κράτους να διαμορφωθεί μια ανάπλαση, που να σέβεται τον ιστορικό χαρακτήρα του χώρου και το πολεοδομικό αποτύπωμα των κτιρίων στην κοινωνική εξέλιξη. Επιπλέον δεν παίρνει υπόψη ο σχεδιασμός αυτός τους περιβάλλοντες χώρους, αλλά και την ανάγκη να αξιοποιηθεί ο χώρος αυτός για μια συγκροτημένη δομή για τη φιλοξενία των καρκινοπαθών και των οικογενειών τους ενταγμένη στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Ο όρος που χρησιμοποιείται από την Περιφερειακή Αρχή περί κοινωνικής κατοικίας είναι ασαφής, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους ανθρώπους που ήδη ζουν εκεί.

Είναι βάσιμη η ανησυχία των κατοίκων και των φορέων της περιοχής για την επιχειρηματική εκμετάλλευση των ιστορικών κτιρίων, αφού αυτά βρίσκονται δίπλα στην περιοχή της Διπλής Ανάπλασης Βοτανικού – Λεωφόρου Αλεξάνδρας, για την οποία «ακονίζονται μαχαίρια».

Στεκόμαστε στο πλευρό του απεργού πείνας Αριστοτέλη Χαντζή, που δίνει μάχη για την ζωή του, και συντασσόμαστε με τους φορείς της περιοχής, απαιτώντας:

• Την απόσυρση εδώ και τώρα της προγραμματικής σύμβασης του σχεδίου της Κυβέρνησης και της Περιφέρειας, καθώς πρόκειται για ένα κείμενο που έχει ήδη απορριφθεί από πολυάριθμους φορείς και κατοίκους της περιοχής.
• Την υλοποίηση ενός σχεδίου με αποκλειστικά κρατική χρηματοδότηση, αποκλείοντας την εμπλοκή ιδιωτών και ΣΔΙΤ, που θα αφορά το σύνολο των κατοικιών στα Προσφυγικά, χωρίς καμιά εμπορική και επιχειρηματική δραστηριότητα και που θα διασφαλίζει τον ιστορικό χαρακτήρα του χώρου.
• Να αξιοποιηθούν κατοικίες για να φιλοξενούνται συγγενείς ασθενών και ασθενείς των αντικαρκινικών νοσοκομείων, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση.
• Τη δημιουργία σύγχρονων κοινωνικών κατοικιών και την εξασφάλιση της φιλοξενίας για όλους όσους διαμένουν εκεί σήμερα, καθώς και ότι δε θα υπάρξει καμία σκέψη για καταστολή.

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.